تحقیق آماده در مورد مسیریابی

-تحقیق-آماده-در-مورد-مسیریابی
توضیحات کوتاه و لینک دانلود
پژوهشگران عزیز وبسایت یکتا فایل امروز برای شما یک مقاله آماده درباره مسیریابی برای دانلود قرار دادیم امیدواریم مورد رضایت شما عزیزان واقع شده باشد برای دیدن توضیحات بیشتر متن زیر را مطالعه فرمایید

دانلود - Download

لیست فایل های مشابه

لینک کوتاه : https://yektafile.ir/?p=3441

توضیحات کامل در مورد فایل

دانلود تحقیق آماده در مورد مسیریابی در قالب فایل ورد با قابلیت ویرایش

پژوهشگران عزیز وبسایت یکتا فایل امروز برای شما یک مقاله آماده درباره مسیریابی برای دانلود قرار دادیم امیدواریم مورد رضایت شما عزیزان واقع شده باشد برای دیدن توضیحات بیشتر متن زیر را مطالعه فرمایید

جزییات  به شرح زیر می باشد

عنوان : مسیریابی
فرمت فايل : ورد doc ) word )
قابليت اجرا با نسخه هاي آفيس : 2013 تا آخرين نسخه
قابليت ويرايش بعد دانلود : دارد
امکان پرينت گرفتن : بدون هيچ گونه مشکل در چاپ
تعداد صفحه : 90
پروژه دوره کارشناسی
در رشته کامپیوتر گرایش نرم افزار

قسمتی از متن انتخاب شده از داخل فایل ورد در مورد مسیریابی به صورت زیر است

چکيده:
امروزه علم کامپيوتر به حدي پيشرفت کرده که بسياري از علوم ديگر پيشرفتشان وابسته به علم کامپيوتر مي باشد.شبکه هاي کامپيوتري به حدي پيشرفت کرده اند که توانسته اند جهان را به يک دهکده علمي کوچک تبديل نمايند.براي برقراري ارتباط بين اين شبکه ها نيازمند به يک ستون فقرات مي باشيم٬ اين شبکه زير بنايي که از تعداد زيادي مسيرياب تشکيل شده است وظيفه انتقال اطلاعات را دارد. بر روي اين مسيرياب ها بايد الگوريتم هايي اجرا شوند تا بتوانند بهترين مسير را براي انتقال اطلاعات در اين دهکده را انتخاب کنند.
مجموعه مطالبي که در اختيار شما خواننده گرامي است پژوهشي در رابطه با مسيريابي در شبکه هاي جهاني اينترنت و بررسي الگوريتم هاي مسيريابي متفاوت ٬تجزيه و تحليل٬نحوه پياده سازي اين الگوريتم ها به صورت کاربردي مي باشد.

1-1مسير ياب(ROUTER):
          محيط‌هاي شبكه پيچيده مي‌توانند  از چندين قسمت كه از پروتكل‌هاي مختلف با معماري‌هاي متفاوت هستند، تشكيل شده باشند. در اين حالت ممكن است استفاده از پل براي حفظ سرعت ارتباطات بين قسمت‌هاي شبكه مناسب نباشد. در اين محيط‌ هاي شبكه‌اي پيچيده و گسترده به دستگاهي نياز خواهد بود تا علاوه بر دارا بودن خواص پل و قابليت‌هاي تفكيك يك شبكه به بخش‌هاي كوچكتر، قادر به تعيين بهترين مسير ارسال داده از ميان قسمت‌ها نيز باشد. چنين دستگاهي Router يا مسيرياب نام دارد.
         مسيرياب‌ها در لايه شبكه مدل OSI  عمل مي‌كنند. مسيرياب‌ها به اطلاعات مربوط به آدرس‌دهي شبكه دسترسي دارند و در نتيجه قابليت هدايت بسته‌هاي داده را از ميان چندين شبكه دسترسي دارا هستند. اين عمل از طريق تعويض اطلاعات مربوط به پروتكل‌ها بين شبكه‌هاي مجزا در مسيرياب ‌ها انجام مي‌شود. در مسيرياب از يك جدول مسيريابي براي تعيين آدرس‌هاي داده‌هاي ورودي استفاده مي‌شود.
در لايه هاي مختلف سويچينگ داريم ،که سويچينگ لايه سوم را مسير يابي گويند.فرآيند مسير يابي همانند فرآيند انتقال نامه در دفاتر پستي مي باشد.
        مسيرياب‌ها بر اساس اطلاعات موجود در جداول مسيريابي، بهترين مسير عبور بسته‌هاي داده را تعيين مي‌كنند. به اين ترتيب ارتباط ميان كامپيوترهاي فرستنده و گيرنده مديريت مي‌شود مسيرياب‌ها فقط نسبت به عبور حجم زيادي از بسته‌هاي داده‌اي معروف به پديده طوفان انتشار يا Broadcaste Storm را به شبكه نمي‌دهند.
         مسيرياب‌ها بر خلاف پل‌ها مي توانند چند مسير را بين قسمت‌هاي شبكه LAN انتخاب كنند. به علاوه قابليت اتصال قسمت‌هايي كه از شكل‌هاي بسته‌بندي داده‌ها متفاوت استفاده مي‌كنند، را نيز دارند.
مسيرياب‌ها مي‌توانند بخش‌هايي از شبكه را كه داراي ترافيك سنگين هستند، شناسايي كرده و از اين اطلاعات براي تعيين مسير مناسب بسته‌ها استفاده كنند. انتخاب مسير مناسب بر  اساس تعداد پرش‌هايي كه يك بسته داده بايد انجام دهد تا به مقصد برسد و مقايسه تعداد پرش‌ها، انجام مي‌گيرد. پرش (اخح) به حركت داده از يك مسيرياب بعدي اطلاق مي‌شود.
         مسيرياب‌ها بر خلاف پل‌هادر لايه شبكه (مدل OSI) كار مي‌كنند و در نتيجه قادر به هدايت بسته‌هاي داده به شكل مؤثري هستند. آنها قابليت هدايت بسته‌هاي داده را به مسيرياب‌هاي ديگر كه ادرس آن‌ها خود شناسايي مي‌كنند، نيز دارند. همچنين مسيرياب‌ها برخلاف پل‌ها كه فقط  از يك مسير براي هدايت داده استفاده مي‌كنند، مي توانند بهترين مسير را از بين چند مسير موجود انتخاب كنند.
Brouler      دستگاهي است كه خواص پل و مسيرياب را با هم تركيب كرده است Brouler در برابر پروتكل‌هاي با قابليت مسيريابي به صورت يك مسيرياب عمل مي‌كند و در ديگر موارد در نقش يك پل ظاهر مي‌شود.
فرآيند دريافت يک واحد داده داراي هويت ،از يکي از کانال هاي ورودي و هدايت آن بر روي کانال خروجي مناسب ،بنحوي که بسوي مقصد نهايي خود نزديک و رهنمون شود را سويچينگ گويند.

1-2تفاوت يك سوييچ لايه ۳ با يك مسيرياب معمولي:
         سوييچينگ لايه ۳ (L3 Switching) و مسيريابي (Routing) هر دو به يك مضمون اشاره دارند : هدايت هوشمند بسته ها بر روي خروجي مناسب براساس آدرسهاي جهاني و سرآيندي كه در لايه ۳ به داده ها اضافه شده است. منظور از هدايت هوشمند نيز آن است كه الگوريتمي بكار گرفته مي شود تا كوتاهترين و بهينه ترين مسيرها محاسبه شده و براساس آن مسير خروج بسته ها انتخاب گردد.
اگر چه مضمون اين دو عبارت يكي است ولي هرگز در كلام يك متخصص شبكه سوييچ لايه ۳ و مسيرياب Router يكسان تلقي نمي شود و با هم فرق اساسي دارند. مسيرياب چيز ديگري است و سوييچ لايه ۳ چيزي ديگر, هرچند هر دو يك كار مشابه انجام مي دهند.!! حال به تفاوتها مي پردازيم:
•مسيرياب بر خلاف سوييچ لايه ۳ تعداد كانال ورودي/خروجي محدودي دارد ولي در عوض قادر است از انواع و اقسام پروتكل هاي مسيريابي ساده و پيچيده حمايت كرده و خود را با انواع متنوع خطوط WAN مثل ISDN , Frame Relay,ATM, SONET, يا X.25 تطبيق داده و از پروتكل هاي متعدد نقطه به نقطه پشتيباني كند. لذا مسيرياب يك ابزار كاملا پيچيده و در عين حال بسيار منعطف و قابل پيكربندي در شرايط مختلف است. در ضمن يك مسيرياب ميتواند با پروتكل هاي مختلف لايه ۳ مثل IP,IPX و يا نظاير آن كاركند.
•سوييچ لايه ۳ عموما يك سوييچ با تعداد زيادي پورت همنوع (عموما پورت اترنت) است كه ضمن آنكه مي تواند داده ها را در لايه ۲ و بر اساس آدرس MAC بين پورتها هدايت كند مي تواند همين كار را نيز براساس آدرس هاي جهاني درج شده در سرآيند بسته ها در لايه ۳ انجام بدهد. ولي در عوض از خطوط متنوع WAN حمايت چنداني نمي كنند و انعطاف زيادي در پيكربندي آن در محيطهاي مختلف با توپولوژي پيچيده و پروتكل هاي قدرتمند ندارد.
•سوييچ لايه ۳ عموما فقط يك سوييچ اترنت است كه از فرآيند مسيريابي براي ايجاد ارتباط بين VLANها و تفكيك حوزه پخش فراگير (Broadcast Domain) و افزايش سطح كنترل و نظارت بر دسترسي و فيلترينگ بسته , استفاده مي كند و فضا و توپولوژي شبكه اي كه در آن مسيريابي صورت مي گيرد چندان گسترده و غيرهمگن نيست.
•يك سوييچ لايه ۳ در مقايسه با تعداد پورت و سرعتي كه دارد بسيار ارزانتر از يك مسيرياب تمام مي شود. به عنوان مثال يك سوييچ catalyst 3550-24 داراي ۲۴ پورت اترنت ۱۰۰ Mbps است و مي تواند در هر ثانيه ۶.۶ ميليون بسته را بين پورتها هدايت نمايد و ضمن حمايت از VLAN , بين آن ها مسيريابي انجام دهد. چنين سوييچي را امروزه مي توان با قيمتي حدود دو ميليون تومان خريد (قيمت جهت مقايسه است و مربوط به تاريخ خاصي نمي باشد) درحاليكه يك مسيرياب نمونه مثل cisco 7300 با ظرفيت هدايت ۳.۵ ميليون بسته در ثانيه كه تنها دو پورت اترنت گيگابيت دارد به قيمتي حدود ۱۰ ميليون تمام مي شود. يعني با ظرفيتي حدود نصف ظرفيت هدايت يك سوييچ ۳۵۵۰ قيمتي حدود پنج برابر آن دارد ولي درعوض مي تواند از خطوط WAN و پروتكل هاي بسيار متنوع و پيچيده حمايت كند.
•نظر به آنكه عمليات مسيريابي در يك سوييچ در سطح بسيار ساده و عموما براي مسيريابي بين VLAN ها انجام ميگيرد لذا مي توان در يك سوييچ لايه ۳ با استفاده از مدارات مجتمع (ASIC (Application Specific Integrated Circuits كه صرفا براي عمل مسيريابي در سطح سخت افزار طراحي و ساخته مي شود سرعت هدايت بسته ها را تا حد بسيار بالايي افزايش داد. در حالي كه در يك مسيرياب با پروتكل هاي پيشرفته و بسيار وسيعي كه پشتيباني ميكند نمي توان به سادگي و با طراحي مدارات مجتمع ساده و ارزان به يك سوييچ لايه ۳ با سرعت هدايت بالا دست يافت. سطح عمليات قابل انجام توسط يك مسيرياب و انواع واسط هاي شبكه درآن به قدري وسيعند كه يك سخت افزار واحد ASIC و پيش برنامه ريزي شده(Preprogrammed) نمي تواند اين عمليات را به تنهايي انجام بدهد. پس يك مسيرياب بايد بخش بزرگي از عمليات سطح نرم افزار و به كمك پردازنده هاي همه منظوره انجام گيرد كه سرعت كمتري نسبت به پردازنده هاي خاص منظوره ASIC دارند. براي بالا بردن سرعت هدايت يك مسيرياب بايد از پردازش موازي در محيطي چند پردازنده بهره گرفته شود كه همين موضوع قيمت مسيرياب را بشدت افزايش خواهد داد.
•يك مسيرياب را مي توان در طراحي ستون فقرات شبكه هاي WAN بكارگرفت ولي سوييچ لايه ۳ عموما زيرساخت شبكه هاي محلي پرديس (Campus LAN )به كار مي آيد.
•به دليل تنوع و تفرق زياد در خطوط ارتباطي يك مسيرياب , عموما نمي توان يك مسيرياب را براي سوييچينگ لايه ۲ پيكربندي كرد.
         مسير يابي فرآيندي مبتني بر يکسري قواعد منطقي و سياست هاست که پيچيدگي آن به سطوح و لايه ي امنيت،امکان پشتيباني همزمان از دو يا سه پروتکل و پيچيدگي ساختار و توپولوژي شبکه دارد.انتقال داده ها از يک شبکه به شبکه ديگر وقتي که تنها يک مسير واحد بين آن دو شبکه وجود دارد،ساده ترين فرآيند مسير يابي است اما زماني که بين دو شبکه چندين مسير وجود دارد ،مکانيزم پيدا کردن بهترين مسير و همچين اعمال معيار هاي بهينگي مسير،به الگوريتم هاي پويا نياز دارد.

1-3پروتکل هاي INTERIOR وEXTERIOR :
         پروتکل هايي که در داخل يک سازمان فعاليت مي کنند به نام پروتکل هاي Interior ناميده شده که شامل IS-IS،IGRP،EIGRP،OSPF،RIP مي شوند.شبکه هاي خود مختار (AS) شبکه هايي هستند که تحت نظارت و سرپرستي يک مجموعه يا سازمان خاص پياده و اداره ميشود.مسيريابي بسته هاي IP درون يک شبکۀ خود مختار بيشتر تابع پارامترهايي نظير سرعت و قابل اعتماد بودن الگوريتم مسيريابي است.مسيريابي بسته هاي اطلاعاتي بر روي شاهراه هايي که شبکه هاي  ASرا بهم متصل کرده ، مسائلي کاملاً متفاوت با مسيريابي در درون يک شبکۀ خودمختار دارد. در مسيريابي بين شبکه هاي  AS مسائلي نظير امنيت، پرداخت حقّ اشتراک و سياست نيز ميتواند در انتخاب بهترين مسير دخيل باشد.هر کدام از AS ها را با يک شماره مي شناسند اين شماره asn ناميده مي شود٬که اين شماره مي تواند در دو نوع private وpublic باشد.شماره AS هاي متصل به اينترنت بايد در تمامي محيط اينترنت منحصر به فرد بوده و بنابراين سازمان IANA اقدام به تخصيص شماره هاي فوق مي نمايد.
تعريف : Asn در محدوده ي 1 تا 65535 تعريف شده است بخشي از اين محدوده يعني از 64512 تا 65535 نيز براي استفاده ي اختصاصي کنار گذاشته شده است و قابل ثبت نيست .
پروتکل هايي که اطلاعات Routing مربوط به سازمان ها را در بين آنها منتقل مي نمايد،به نام پروتکل هاي Exterior خوانده شده و تنها نمونه موجود آن،پروتکل BGP 4 مي باشد.

1-4شبکه هايي که با مسيرياب BGP در ارتباطند:
شبکه هاي پاياني- Stub- :اين نوع از شبکه ها فقط با يک مسيرياب نوع BGP در ارتباطند و بنابراين نميتوانند در ستون فقرات اينترنت نقش ايفا کنند و کمکي به توزيع ترافيک بر روي شبکۀ اينترنت نمي کنند. معمولاً براي وصل شبکه هاي پاياني به يکي از مسيريابهاي BGP بايد هزينۀ قابل توجهي در هر ماه پرداخت شود. اکثر شبکه هاي متصل به اينترنت در ايران به خاطر عدم وجود ستون فقرات ارتباطي سريع بين شهرها و استانهاي مختلف کشور ، از نوع شبکه هاي پاياني -Stub- بشمار ميروند.
شبکه هاي چندارتباطي: اين گونه از شبکه ها بين مسيريابهاي نوع BGP  واقعند و ميتوانند براي توزيع و حمل ترافيک در شبکۀ اينترنت مورد استفاده قرار بگيرند مگر آنکه بدلايل امنيتي ، تمايل به چنين کاري نداشته باشند.
شبکه هاي ترانزيت: اين گونه شبکه ها که به نحوي به روي ستون فقرات شبکه اينترنت واقعند وظيفه عمده اي در حمل و توزيع بسته هاي IP بعهده دارند.(همانند شبکۀ NSFNet  در آمريکا)

عزیزان ما را خوشحال خواهید کرد در صورت داشتن هر گونه پیشنهاد در مورد مسیریابی داشتید از قسمت ارسال نظر پیشنهاد خود را برای ما ارسال فرمایید

برای دریافت ( تحقیق آماده در مورد مسیریابی ) کلیک فرمایید

فایل های که ممکن است نیاز داشته باشید

تبلیغات